MART SANCILANMASI

Baharın gelişini beklemek bu sene bir işkenceye dönmüştü. Geceleri fırtınadan sabahları ise kış güneşinden öyle usanmıştık ki tam bir aldatmaca. Oysa her zamankinden çok ihtiyacımız vardı güneşin tenimizi ısıtmasına, ağaçların çiçek açmasına; marttı bu umut verici olmalıydı. Hatta öyle umut vermeliydi ki 'böyle havada  istifa ettim evkaftaki memuriyetimden'* dedirtecek cinsten. Sorumluluklarından vazgeçip yeni hayallerin peşinden gidecek cesareti hissettirmeliydi. Öyle ya marttı bu aşık etmeliydi seni kendine belki de işveli bir güzele ya da bir akşamüstüne..

Böylesine acımasız olmamalıydı. Aşktan mahrum bırakıp ruhunu tutsak etmemeliydi umutsuzluğa. Marttı bu biz mi çok büyütmüştük gözümüzde. Mart uyanışın ayı olmalıydı. Doğanın uyanması, yenilenmesi, tazelenmesi...İnsanın uyanması, fark etmesi, cesaretlenmesi. Yapabilecekleri için doğadan ilham alması, güneşin tenini, ruhunu, beynini uyandırması...

Çok vaktimiz kalmadı, artık mart sancılanmasını bitirme zamanı...

*Güzel Havalar-Orhan Veli